De toekomstige samenleving en techniek in een smart city

In het vorige artikel in deze serie over smart cities bespraken we de redenen waarom steden smart willen worden. Slimme steden bestaan echter al en groeien snel, in overeenstemming met technologie als IoT, sensoren en Big Data. Waar eerste slechts enkele gemeenten het voortouw namen, zijn er nu massaal visies opgesteld waarbij meerdere lagen binnen de gemeente betrokken zijn. In dit artikel gaan we daarom in op de toekomst van smart cities.

De toekomst van smart cities – toekomstige smart city-samenleving

Er vinden op dit moment grote economische veranderingen plaats, zoals te zien in de opkomst van shared based diensten en een circulaire economie. Burgers kunnen steeds meer onderling organiseren. Alles in de samenleving verbonden. En de focus verschuift van bezitten naar gebruiken. Smart cities benutten de mogelijkheden om lokale economie te stimuleren, niet alleen via technologie, maar ook door bijvoorbeeld werkplaatsen en industrialisatie op kleine schaal. Daarbij is communicatie met inwoners, gecombineerd met de data uit de stad, de sleutel om smart cities tot een succes te maken.

De toekomst van smart cities – toekomstige smart city-techniek

Toekomstige smart cities beantwoorden vragen als: hoe slaan we energie op en hoe kunnen we energie slim distribueren? Energie opwekken is dan namelijk geen probleem meer. Ook zijn de verkeersdeelnemers en infrastructuur smart gemaakt. Dat komt mede omdat we dan inmiddels niet alleen inschattingen middels Big Data kunnen maken; we verkrijgen inzicht middels via deze informatie. Het gaat dan met name om real time-informatie afkomstig van sensoren.

De toekomst van smart cities – zes groeimogelijkheden voor een smart city

Smart cities en steden die slim willen worden, zijn het best gepositioneerd voor de langere termijn als ze investeren in de volgende punten:

  1. Erkenning – De smart city moet persoonlijke erkenning en herkenning tussen mensen en systemen toestaan. Technologie moet de vertrouwensbanden uitbreiden en daarmee aspecten van kleine gemeenschappen naar de grootste steden halen. Zo staan fietsprogramma’s vreemden toe om fietsen op te halen en ze ergens anders in de stad weer neer te zetten. Dergelijke systemen erkennen en herkennen individuen door gebruik te maken van op technologie gebaseerde authenticatie.
  1. Locatie – De smart city moet contextbewuste, locatie-gebaseerde informatie bieden om efficiënte en geëngageerde beweging mogelijk te maken. Dankzij mobiele telefoons met gps raken mensen nog amper verdwaald, maar stedelijk omgeving begint eigenlijk pas te begrijpen en doorgronden waar mensen heen willen.
  1. Sensing – De smart city moet observeren, begrijpen en anticiperen op de wereld om ons heen, van de beweging van mensen tot de kwaliteit van onze omgeving. Sensoren zijn verborgen maar alomtegenwoordige componenten van het stedelijke landschap. Naast losse installaties herkennen gemeenschappen de voordelen van een holistische benadering. Milieusensoren vangen gegevens op en analyseren deze. Ze zijn van invloed op de kwaliteit van leven, inclusief luchtkwaliteit, klimaat en geluidsoverlast.
  1. Transacties – De smart city moet methodes om te betalen voor goederen en diensten creëren. Zo kan zonne-energie in een buurt worden gedeeld. Door middel van gedecentraliseerde, goedkope en veilige transacties, biedt een smart city zijn inwoners de mogelijkheid om deel te nemen aan hetgeen eerder het aanbod van grote nutsbedrijven was. Dergelijke peer-to-peer-benaderingen moeten ook andere stedelijke markten transformeren, van ridesharing naar onroerend goed.
  1. Connectiviteit – De smart city moet mensen koppelen aan diensten, middelen, voorzieningen en aan elkaar. In een wereld waarin er meer internetverbindingen zijn dan mensen, is connectiviteit essentieel voor het concurrentievermogen. Er zijn steden die gratis internet bieden. Aangezien toegang tot breedband wordt gedemocratiseerd, kunnen meer burgers volledig deelnemen aan de groei van hun gemeenschap.
  1. Integratie – De smart city moet verschillende systemen, informatiebronnen en datatypes laten samenwerken. Zoals de bovenstaande voorbeelden aantonen, werkt geen enkele technologie in isolatie. Net zoals smartphone-apps zich met elkaar kunnen verbinden, hebben ook fysieke systemen interoperabiliteit nodig. Smart cities moeten platformen bouwen waarop anderen kunnen verder bouwen, en deze zelfs kunnen verbeteren.

Dit artikel is onderdeel van een serie.

Lees meer:

Artikel 1 – Wat is een smart city (slimme stad): een introductie

Artikel 2 – Technologie in een smart city – sensoren, IoT en Big Data

Artikel 3 – Waarom smart cities slim (willen en moeten) worden

Artikel 5 – Hoe wordt een stad een smart city – de weg naar een slimme stad

Artikel 6 – Voorbeelden van smart city-technologie – verkeer, milieu en meer

Artikel 7 – Voorbeelden van smart cities overal ter wereld

Artikel 8 – Inwoners van een smart city – de rol van burgers in smart cities

Share This